Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Jansje's Blog

 

Alweer 2 maanden verder....

17 feb 2011, 22:14

Vandaag is Noélya alweer 2 maanden oud....

Wat gaat de tijd toch hard, zo verschrikkelijk cliché maar o zo waar. De kleine meid doet het fantastisch, slaapt eigenlijk al door vanaf de eerste week. Zo heel af en toe komt ze eens een keer maar meestal is het dan al na 5 uur in de nacht en drinkt ze een paar slokken om vervolgens dan pas tegen 8 uur weer wakker te worden.

Vandaag heeft ze haar eerste prikjes gehad, even gehuild maar het was zo weer over. Supertrots zijn we op haar.

Ze groeit fantastisch en is nu 59 cm en weegt al 5110 gram. Ze komt nu zelfs boven het gemiddelde uit, dus over de borstvoeding hoef ik me geen zorgen te maken. Want ja ik geef nog steeds volledig borstvoeding en ben daar best trots op. Bij Jermayne ben ik na 2 weken borstvoeding gestopt, mede omdat we toen net me schoonvader waren verloren en ik daarom niet lekker in me vel zat. Had geen rust in me lijf... Danyllo heeft ook maar 8 weken borstvoeding gehad, dus alles wat ik nu langer voedt vind ik al heel stoer van mezelf.

De mannen doen het ook prima, in Maart moeten ook zij weer naar het consultatiebureau, ben benieuwd hoe groot ze zijn. We hebben ze pas zelf gemeten en kwam toen uit op Danyllo 96 cm en Jermayne 86 cm. Ze schelen dus niet zo veel meer... Dat is ook goed te merken want ze doen elkaar de hele dag na. Soms is dat erg leuk maar soms ook niet.... Ach ja hoort bij het opgroeien en al helemaal als je zo dicht op elkaar zit.

Heb ook een paar weken geleden me kledingkast uitgemest, alle positiekleding heb ik weggegeven of weggegooid. Toen was me kast bijna leeg.... Maar wat wil je als je 3 jaar lang bijna alleen maar zwanger bent geweest. Moet dus nodig nieuwe kleding gaan kopen. Ook dat komt goed. Heb nog wel wat om aan te trekken dus heb geen haast.

Aangezien mevrouw zo goed groeit is maatje 50 hier nu voorgoed verleden tijd :'( en als het zo doorgaat volgt maatje 56 snel... Wel raar er zal hier nooit meer een klein vers geboren baby'tje bij komen. Dat vind ik niet leuk, maar 3 is echt mooi. Het is genoeg en past net overal in, in de auto en in ons huis. We zijn klaar... We hebben 3 gezonde kinderen mogen krijgen en zijn daar dolgelukkig mee, het had ook anders kunen zijn...

Straks breken er andere tijden aan, volgend jaar gaat Danyllo naar school en gaan we een nieuw tijdperk in. Ook dat is spannend en heel erg leuk. Maar voor nu nog even genieten van een kleine baby en me dreumes en peuter.

Ze worden al zo snel groot....

Bevalling Noélya 17-12-2010

24 dec 2010, 09:07

Bevalling Noélya.

17-12-2010:
Om 6 uur s’morgens voel ik de eerste weeën, ik vraag Sergei of hij nog even thuis wil blijven tot ik zeker weet dat ik weeën heb of niet.

Het zijn inderdaad weeën, Sergei belt zijn werk om te zeggen dat het is begonnen. Tegen half 8 bellen we de verloskundige, Marjolein heeft dienst en geeft aan binnen een half uur lang te komen. Als Marjolein komt gaat ze toucheren, helaas niks, alles zit nog dicht. We spreken af dat ze na 2 uur weer komt kijken. Mocht het afzakken moet ik ook bellen, dan komt ze niet. Dan belt Sergei zijn moeder op of hij de jongens kan komen brengen. Prima, dus Sergei pakt een koffertje voor de mannen en brengt ze naar Oma en gaat snel nog even benzine tanken. Tegen 11 uur is Marjolein terug, weer toucheren, nog steeds dicht. We snappen er niks van. We spreken nog een keer af dat ze over 2 uur terug komt. Zo gezegd zo gedaan. Ondertussen worden de weeën steeds heftiger en heb ik moeite om ze weg te puffen en op te vangen.

Half 2, Marjolein is er weer, opnieuw gaan we toucheren. Weer niks, ook Marjolein snapt het niet. Ze geeft aan dat het misschien een blaasontsteking is en dat het dan toch vals alarm kan zijn. Maar aan de andere kant heeft ze zoiets van dat kan haast niet want de weeën zijn wel heel erg krachtig. Voor de zekerheid neemt ze urine mee naar de dichtstbijzijnde huisarts. Het sneeuwde namelijk al de hele dag en heel erg hard, er is bijna geen doorkomen aan op de weg. Vandaar dat zij voorstelt voor ons langs de huisarts te gaan. Zodat Sergei bij mij kan blijven en ik niet alleen ben.

Ik vraag Sergei of hij mijn moeder wil bellen zodat ze komt, ik heb haar steun nodig. En we willen heel graag dat ze bij de bevalling is.

Een half uur later vraag ik Sergei Marjolein weer te bellen want ik kan de weeën bijna niet meer weg puffen en ze komen zo verschrikkelijk snel. Marjolein is er binnen een half uurtje, er is inderdaad iets gevonden in me urine en ik krijg antibiotica voorgeschreven dit zouden ze eind van de middag komen brengen. Ik vraag Marjolein of ze me toch nog een keer wil toucheren, doordat de weeën zo snel komen doen we dit beneden op de bank. 3 cm, hèhè zeg ik opgelucht, ik wist wel dat het echt begonnen was. Na een half uur gaan we nog eens toucheren, 6 cm. Het gaat nu dus wel heel snel. Omdat ik bij de bevalling van Jermayne heel veel bloed verloren ben zou ik in het ziekenhuis bevallen, maar omdat de wegen zo onbegaanbaar zijn besluiten we het toch thuis te proberen. Marjolein stelt voor de vliezen te breken, ik vind het prima. Heb alleen geen idee hoe ik boven moet komen met die weeën. Mijn moeder stelt voor een matras op de eettafel te leggen, dit zie ik absoluut niet zitten en strompel dus naar boven.

Marjolein breekt mijn vliezen, ik zie de gezichten van mijn moeder en Marjolein vertrekken. Mevrouw heeft in het vruchtwater gepoept. We moeten dus echt naar het ziekenhuis. De ambulance word gebeld. Inmiddels heb ik 9 cm ontsluiting als de ambulance arriveert, ik krijg lichte persdrang. Marjolein geeft aan aan de ambulancebroeder dat ze nog even wil wachten, misschien is het zo gebeurd. Ik pers wat mee. Op dat moment daalt de hartslag van de kleine meid behoorlijk. Marjolein besluit dat we dus nu gaan toch echt naar het ziekenhuis vertrekken. Maar een brancard kan in ons huis niet door het trappengat en moet ik dus zelf met persdrang, persweeën en 9 cm ontsluiting de trap af. Ik sla me armen om de nek van de ambulancebroeder en al hangend aan hem strompel ik de trap af. Ik ga op mijn zij op de brancard liggen en word vastgemaakt.

Dan volgt een barre wandeltocht door 20 cm sneeuw naar de ambulance, we moeten helemaal naar de andere kant van de straat omdat meneer TomTom dat blijkbaar het makkelijkst vind. Doordat er zo veel sneeuw ligt kunnen ze de brancard de ambulance niet in duwen omdat deze en de ambulancebroeders wegglijden. Door middel van handdoeken op de grond en de buurtjes die kwamen kijken hebben ze me met zijn allen de ambulance in gekregen (hier heb ik niks van meegekregen maar hoorde dit later van Marjolein). De sirene gaat aan en we rijden over de N11 naar het ziekenhuis in Leiderdorp. De lift staat al klaar en de verloskundige in het ziekenhuis staat ook al klaar. Daar aangekomen word ik over getild naar een verlosbed. De verloskundigen die mij daar gaan helpen kende ik al dus dat vond ik heel fijn, mijn eigen verloskundige was er gelukkig ook bij. Even later arriveren mijn moeder en Sergei ook. De weeën zakken af… Ik krijg via een infuus wee-opwekkers, deze worden steeds iets opgevoerd want het laatste randje wil maar niet verstrijken. Dan bij een wee duwt Kim (mijn verloskundige in het ziekenhuis) het randje mee weg, dit deed echt pijn maar het hielp wel. Ik mag gaan persen maar het dametje ligt nog zo hoog in me buik dat ik het niet zie zitten. Ik heb letterlijk gevraagd om een knip en vacuum. Ik kreeg zuurstof omdat ik te oppervlakkig ademde en moest me benen pakken en persen. De eerste keer had ik zelf het idee dat het niks deed. Kim verdoofd me alvast voor een knip, de baby moet eruit. Dan op het moment dat ik pers en zei knipt staat ineens het hoofdje (dat deed deze keer wel heel veel pijn). Kim moedigt me aan met de worden ‘je kan het, je kan het, kom op, kom op’ (moest ik achteraf erg om lachen, ze maakte er een soort racewedstrijd van, het was echt een topwijf) Met de volgende wee perste ik zo hard dat ze inderdaad geboren werd. Ik kreeg haar gelijk op mijn buik en het eerste wat ik vroeg was: ‘Is het echt een meisje???’. ‘Ja, het is echt een meisje’

Ik begon te huilen, ‘het is me gelukt’ riep ik. Ik had niet gedacht dat het me nog op eigen kracht ging lukken. Hoe heet de kleine meid, werd er gevraagd.

Onze dochter heet: Noélya

Toen begon de ellende, de placenta werd geboren en die was intact. Ik moest hoesten en er kwam een vloedgolf bloed mee. Ik werd gelijk weer aan het infuus gelegd met Sinto (om de baarmoeder te laten werken, dit gebruiken ze volgens mij ook om de weeën op te wekken) Helaas mocht alleen de Sinto niet baten en het bleef maar golven. Toen kreeg ik ook nog 4 zetpillen ingebracht met dezelfde functie. Dit mocht helaas ook niet baten. De gynaecoloog werd erbij gehaald (mevr. De Vries) ook zij ging even kijken en voelen aan me baarmoeder. Geloof me dat is geen pretje net na je bevalling. Ze begon me baarmoeder te masseren om hem aan het werk te zetten, de reden dat het bloedverlies bleef kwam namelijk omdat deze niet wilde krimpen… Hij bleef maar vollopen en als ik dan hoestte of licht perste kwam er weer een vloedgolf. Ik moest plat blijven liggen, werd opgenomen en kreeg een katheter. (We hadden ons al ingesteld op een opname omdat ik bij Jermayne ook veel bloed verloren ben, achteraf waarschijnlijk net zo veel als nu) Ik moest 5 uur aan een infuus liggen met Nalador. Doordat dit zo geconcentreerd spul is mocht ik na het infuus de eerste 24 uur niet zelf voeden. Noélya kreeg tot die tijd dus kunstvoeding en ik zou gaan kolven. Toen kwam Kim de verloskundige vertellen hoeveel bloed ik verloren was, 2,5 liter. Daar schrokken we toch wel van, zoveel ??? Na het infuus met Nalador werd deze vervangen voor Venofer, dit om me ijzergehalte weer op te krikken, alleen slaat dit spul pas na een dag of 10 a 14 aan. Maar ze zeiden dat dit beter is als een bloedtransfusie omdat dit nogal wat complicaties kan opleveren.

Zaterdag kwam de zuster vragen of ik wilde gaan kolven, ik was er nog niet klaar voor. Ze gaf aan dat ik toch echt moest gaan beslissen wat ik wilde gaan doen. Ik besloot voor kunstvoeding te gaan omdat ik het niet zo zag zitten. Dus zo gezegd zo gedaan. Zaterdagavond ben ik voor het eerst mijn bed uitgegaan, de volgende morgen mocht me katheter eruit. Toen wilde ik ook gelijk douchen. Dit had ik nog niet gedaan omdat ik me bed niet uit mocht. Ze hadden me vrijdagvond wel lekker gewassen. Toen kregen we te horen dat ik na het ontbijt naar huis mocht. Dus toen hebben we mijn moeder gebeld dat we richting huis gingen en dat de heerlijke kraamtijd met mijn moeder kon gaan beginnen.

Maandag kreeg ik last van stuwing, dit deed me zo zeer dat ik er chagrijnig van werd. S’avonds heb ik mijn moeder gebeld of ik niet alsnog borstvoeding kon gaan geven, zij zei leg maar aan en kijk maar wat ze doet. Nou mevrouw aangelegd en ze dronk meteen. Wat een heerlijk gevoel weer. De pijn trok gelijk weg, en je hebt zo’n heerlijk moeder kind moment tijdens het voeden…

Inmiddels is mevrouw vandaag alweer een week oud en we genieten volop. De borstvoeding loopt als een trein en de kleine meid doet het super. Gister heeft ze om 22:45 voor het laatst gegeten en vanmorgen om 6:15 heb ik haar weer aangelegd. Ze heeft dus al een nachtje doorgeslapen. We zijn supertrots.

Het was weer een heftige bevalling maar zo cliché als het ook klinkt:

‘Het was het dubbel en dwars waard’



Leuke vrijdag in het vooruitzicht.....

10 mei 2010, 12:12

Aanstaande vrijdag mogen we weer voor het eerst naar de verloskundige...... Papa is heerlijk vrij dus die gaat gezellig mee, de jongens blijven even bij Sonja. Krijgen we de eerste echo, hoop op een mooi kloppend hartje.....

S'middags komen Bea en Hidde uit het hoge Noorden weer even buurten en blijven lekker patatjes eten....

Inmiddels zijn we ook weer met de boys op het consultatie bureau geweest, onze mannen groeien nog steeds goed. Allebei volgens de 'richtlijn' Danyllo is nu 90 cm en Jermayne is 77 cm. Onze mannen worden groot.....

Thuis heerlijk genieten van mijn mannen en hun brusje.

67 cm en 83 cm....

6 sep 2009, 23:52

Afgelopen vrijdag moest ik weer naar het consultatiebureau. Aangezien het al een paar dagen slecht weer was heb ik me schoonmoeder gevraagd met me mee te gaan, vond het zo sneu als die gasten zeiknat zouden worden van de regen.....

Om kwart voor 10 moesten we bij de arts zijn, eerst Jermayne gewogen diw was 7870 gram, weer flink gegroeid dus. Toen werd ie gemeten 67 cm, zo dan in 5 a 6 weekjes 5 cm gegroeid. Gaat super dus. Danyllo was in Juni voor het laatst geweest en ik dacht dat hij een groeispurtje had gehad, dus wilde ik hem ook even meten. Dat was prima, dus schoenen uit en op de witte voetjes tegen de muur gaan staan. 83 cm, dus in 2 maanden 3 cm gegroeid, ik had dus gelijk want hij groeit nu niet meer zo snel/hard.

Ben zo trots op me jongens, ze doen het allebei hartstikke goed, eten goed (lees lusten alles), slapen goed zijn vrolijk en nooit chagarijnig (maar wat niet is kan nog komen :lol: ).

Na het consultatiebureau hebben we thuis nog even een bakkie gedaan en zijn daarna naar dorp gegaan. Ik moest een toilettas hebben voor Danyllo (een leuke lime groene met een blauwe vis) en een tandenborstel voor Jermayne (jaja, Jermayne heeft 2 tanden) Danyllo had ook nieuwe broeken nodig, hij zi nu in 86 en ik had nog maar 3 broeken. Bij de H&M geslaagd, van mij een donkerbruine corduroy broek gekregen en een donkerblauwe spijkerbroek. Van oma Ladan kreeg hij een congac kleurige corduroy broek met daarop een donkerbruine trui met capuchon en superleuk. De beide jongens hebben ook nog een leuke grijze polo van oma gekregen, allebei dezelfde :marlinde: . Een broek voor erbij waren we nog niet voor geslaagd. Maar heb zaterdag bij H&M voor beide heren een donker grijze corduroy broek gekoct en de heren hadden vandaag bij oma hetzelfde setje aan, haha net een tweeling. Zit alleen een kleine 15 maanden verschil tussen :lol: .






Komende week gaan we bij C1000 weer op de foto, Bell Photo is er dan weer en Danyllo is met 5 maanden geweest dus wil ik dat met Jermayne ook graag doen en misschien een mooie foto van hun samen.

Groetjes van ons allemaal.

Update huize Ladan

19 aug 2009, 08:14

Zo het word wel weer eens tijd voor een update, het is inmiddels al bijna 5 maanden geleden dat ik mijn laatste blog schreef.

Jermayne is dus al bijna 5 maanden oud en doet het super goed, hij heeft de eerste maanden veel last gehad van krampjes en was daarom wat huilerig. Hij heeft hier nu geen last meer van en eet inmiddels fruit en groente, hij vind het heerlijk. Zijn grote broer ook die snoept regelmatig van de fruithap mee.... :marlinde: Sinds een week heeft Jermayne zijn eerste tand en de tweede is ook onderweg. Hij rolt om van zijn buik naar rug en vind het prachtig om op schoot te staan. Hij zit nu in maatje 68 en was de laatste keer op het consultatiebureau 62 cm en 7 kilo, ik denk dat hij nu richting 66 a 68 cm is. Al met al het is een heerlijk vrolijk en gezellig mannetje echt genieten dus.

Danyllo is inmiddels 19 maanden en maatje 80 word nu echt te klein ben erg benieuwd hoe lang Danyllo nu is, volgens mij heeft hij een groeispurtje gehad. Meneer begint de oren van me kop te kletsen en qua praten echt te papegaaien. Onwijs leuk maar ook opletten geblazen met wat je zegt :lol: Alles met knopjes is bere interessant, gister was meneer op de stoel aan tafel geklommen en zat achter me laptop op het toetsenbord te rammen, lekker ondernemend dus.

Afgelopen weekend hebben we de tuin opgeknapt, we hadden een paar weken geleden via Marktplaats gratis sierbestraing op de kop getikt. Dat zijn we nadat Donderdag de tuin is leeggehaald (lang leve marktplaats) op vrijdag gaan leggen. Sergei heeft vrijdag zand gehaald en s'avonds zijn we met hulp van buurman Henk en mijn vader begonnen. Na het hele weekend leggen knippen passen en meten konden we zondag middag de boel aantrillen (ideaal als je de juiste apparatuur kunt lenen, :thnx: Henk)



Na een weekend hard werken moest papa maandagnacht/ochtend weer vroeg vertrekken. Hij is om 5 uur s'nachts naar Kopenhagen vertrokken. Vanavond komt hij weer thuis en dan moet hij Donderdag op Vrijdagnacht nog werken en dan is hij lekker een weekje vrij. volgende week gaan we dus lekker met zijn viertjes genieten. Ik denk dat we dan een dagje weg gaan naar Sprookjes wonderland in Enkhuizen. Lijkt me geweldig voor Danyllo.

Nou dat was het weer even, ik ga de jongens uit bed halen want Danyllo ligt nu te kletsen en af en toe hoor ik ook Jermayne wat rommelen.

Fijne dag iedereen.

Groetjes en (k) Janneke, Danyllo & Jermayne

Hoera, Jermayne is geboren op 26-03-2009 om 2:45

28 mrt 2009, 07:01

Na dinsdag op woensdagnacht wat gerommelt te hebben met weeen en woensdag de hele dag door weeen te hebben gehad, hebben we s'avonds om 22:00 de verloskundige laten komen. Ik wilde weten of het voorwerk was of dat er al wat aan de gang was. Ik bleek al 3 cm ontsluiting te hebben, op het moment dat ze dat voelde braken me vliezen en wisten we zeker dat het echte werk was begonnen.... Alleen nadat me vliezen gebroken waren gingen de weeen nagenoeg helemaal weg.... Dus Marjolein (mijn verloskundige) zei ik ga gewoon naar huis en als je weer goede weeen hebt moet je bellen. Om kwart over 11 ging ze naar huis. Om kwart voor 12 heb ik Sergei gevraagd weer te bellen want ze kwamen om de 3 minuten. Om 12 uur was ze bij me en ik had al 5 a 6 cm. Dus mijn moeder (die kwam kramen) werd uit haar bed gebeld en kwam er ook aan. Om 01:00 had ik volledige ontsluiting (dat kon ik haast niet geloven, bij Danyllo duurde dat 14,5 uur en nu krap 3) Ik mocht dus meepersen, maar besef nu dat ik toen nog geen persweeen/persdrang had. Jermayne lag net als zijn broer nog erg hoog en er zat geen vordering in hoe hard ik ook mijn best deed. We besloten naar het ziekenhuis te gaan omdat zijn hartslag achteruit ging.

Toen kwam er een helse rit in de ambulance en ervaarde ik wat persdrang was alleen mocht ik toen niet meepersen en moest ze wegzuchten. In het ziekenhuis aangekomen ging Marjolein nog 1x kijken hoe hij er nu voor lag en ja hoor hij was het laatste stukje gezakt en was nu wel voorbij me schaambot, dus ze zei dit kun je zelf als het goed is hoeven we niet weer de vacuum te gebruiken. Toen mocht ik weer meepersen en voelde ook eindelijk dat het persen resultaat had. Na ongeveer 3 kwartier persen kwam Jermayne ter wereld en huilde meteen. Hij werd op mijn buik gelegd en mocht heerlijk blijven liggen. Wat bijzonder is dat zeg, dat heb ik bij Danyllo moeten missen omdat het met Danyllo na de geboorte niet zo goed ging.

Al met al om 2:45 is hij geboren en woog 3190 gram en 48 cm, tegen half 6, 6 uur waren we weer thuis.....

Ik voel me de gelukkigste vrouw op de wereld ik heb 2 mooie gezonde zoons en een hele lieve zorgzame man......

Groetjes een hele gelukkige Janneke

Danyllo's eerste stapjes en morgen 34 weken zwanger

26 feb 2009, 20:21

Van de week op de koffie geweest bij ons buuffie Mariska, daar zaten we gezellig te kletsen over wanneer haar jongste zoon zijn eerste stapjes zette..... Dus zij verteld toen ik op de koffie was bij een vriendin, ineens.

Alsof Danyllo door had waar we het over hadden deed hij ineens zijn eerste stapjes, supertrots was ik. Hij had de smaak te pakken want hij ging van de buuf naar mij en weer terug, zo stoer.... Me mannetje word groot.

Morgen ben ik alweer 34 weken zwanger van Danyllo's broertje, het gaat allemaal zo snel. Nog 3 weken en dan mag ik thuis bevallen, hoop dat dat deze keer wel gaat lukken. En dat ik het nu ook helemaal zelf kan doen, we zien wel. Ben zo benieuwd hoe hij eruit ziet, kan eigenlijk niet meer wachten.... :crazy:

Groetjes Janneke

Danyllo's nieuwe woordje....

26 nov 2008, 20:55

Gistermiddag in bad zei ik tegen Danyllo, toen hij weer eens wat in zijn mond stopte...

Bah, en Danyllo zei ook bah.... en herhaalde het daarna nog een keer :cheer: :clap: :cheer:

Ben supertrots op me mannetje.

We zijn ook op het cb geweest, hij weegt nu 9990 gram en is 73 cm, onze kleine man is iets minder hard gegroeid als anders, maar doet het nog steeds supergoed. Hij doet nu ook erg veel en beweegt heel veel, dus verbuikt zijn energie ook anders.

Hij liep met een aantal dingen ook aardig voor qua ontwikkeling, we mogen dus weer niet klagen. Hij heeft ook weer prikjes gehad en dat vond ie echt niet leuk :'( , maar ja is voor een goed doel... Hij was er ook een beetje ziek van, erg hangerig en huilerig. Niet de Danyllo die we kennen, hopen dat ie morgen weer de oude is.

En nu op naar vrijdag, dan hebben we de 20 weken echo, hoop dat we beebje een beetje mooi kunnen zien en dat alles goed ismet de kleine...

Groetjes van hier.

Danyllo begint te kletsen.....

21 okt 2008, 21:28

Mama is helemaal trots, Danyllo zegt sinds gisteren UIT..... :yeah:

Hij snapt alleen niet wat het betekent volgens mij maar vind het erg leuk als ik hem na zeg.

Als mama zegt SCHAAP zegt Danyllo AAP..... :cheer:

Echt super gaaf, klinkt zo schattig, onze kleine jongen wordt groot....

Morgen gaat ie een paar uurtjes wennen op het kinderdagverblijf en vrijdag van 10:00 tot 15:00 uur, zal een rare dag worden voor mij...

Daarna nog een weekje voor ons en dan ga ik 3 daagjes per week aan het werk, ben benieuwd heb een jaar thuis gezeten dus zal wel wennen zijn.

Groetjes van ons.

Echo gehad & Danyllo gaat zelf zitten.....

2 sep 2008, 22:13

Vandaag hadden we de eerste echo bij Euromarkt. Ons tweede wurmpie doet het goed, is nu 2 cm groot en was al lekker aan het bewegen.... :yeah:
Volgens de echo ben ik op 10 April uitgerekend....

Vanmorgen toen ik Danyllo na zijn slaapje uit bed ging halen stond me een verassing te wachten.... Toen ik zijn kamer open deed zag ik hem zitten in zijn bedje, vanmiddag lag hij in de box te spelen en toen zag ik dat ie weer was gaan zitten...... :cheer: :clap: :cheer:

Dus hebben we de box net maar naar beneden gedaan en morgen gaan we zijn bedje naar beneden doen... Onze kleine jongen gaat erg hard op het moment, 9 augustus zijn eerse tand, 22 augustus de tweede 24 augustus tijgerde hij vooruit en nu zitten....

29 september moeten we weer voor controle naar de verloskundige, dan kunnen we voor het eerst het hartje van ons jongste kindje horen, dus op naar de 29e...

Groetjes

 

Favoriete blogs

Links